Śląsk Rośnie Zielono
licznik gości 225537

Krzywiczyny

Rok utworzenia: 1969
Powierzchnia: 19,84 ha
Rodzaj: leśny
Położenie administracyjne: powiat Kluczbork, gmina Wołczyn, nadleśnictwo Namysłów
Położenie geograficzne: N 51° 6' 29,55"; E 18° 2' 37,27"

Rezerwat przyrody „Krzywiczyny” leży w odległości ok. 2 km na południowy zachód od miejscowości Komorzno. Rezerwat obejmuje niewielką część kompleksu dawnej „Puszczy Komorzyńskiej”. Celem jego ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu lasu mieszanego z domieszką jodły na krańcach jej północnego zasięgu na Śląsku. Drzewostan rezerwatu tworzą: dąb bezszypułkowy, buk zwyczajny, grab pospolity, brzoza brodawkowata, sosna zwyczajna, modrzew europejski, świerk pospolity. Na terenie rezerwatu stwierdzono obecność 35 gatunków roślin naczyniowych, w tym objętej ochroną częściową kaliny koralowej. W runie dominują trawy kłosownica leśna i śmiałek pogięty. Stwierdzono tu również dość liczną populację naparstnicy purpurowej.

Czy wiesz, że…?

… Kalina koralowa jest rośliną szeroko rozpowszechnioną w Polsce, jednak od 1983 roku objęta jest częściową ochroną w związku z koniecznością kontroli jej pozyskania jako rośliny leczniczej. W medycynie wykorzystywano ją już od XVI wieku. Właściwości lecznicze ma zarówno kora, jak odwar z kwiatów i owoce (jadalne są tyko przemrożone, podawane w niewielkiej ilości). Kalina jest tradycyjnym ludowym symbolem młodości, piękna i życia. Obecnie największym zagrożeniem dla tego gatunku jest osuszanie wilgotnych terenów, na których występuje, oraz zręby zupełne.

… Naparstnica purpurowa zawiera digitoksynę, stosowaną w leczeniu nerwic i chorób serca. Zastosowanie tej substancji w medycynie zostało odkryte w 1775 roku przez angielskiego lekarza Williama Witheringa. Słyszał on o starej kobiecie, która praktykowała medycynę ludową wykorzystując zioła zbierane w okolicy, w której mieszkała. Przez 10 lat Withering prowadził precyzyjne eksperymenty w celu ustalenia właściwych dawek nowego leku. Dokument opublikowany przez Witheringa w 1785 roku, w którym informuje on grono lekarzy o swoim odkryciu, jest klasyką literatury medycznej.