Śląsk Rośnie Zielono
licznik gości 231801

Rozumicki Las – PL

Nazwa i kod obszaru:         Rozumicki Las PLH160018

Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk

Obszar mający znaczenie dla Wspólnoty od 2011 r.

Powierzchnia: 96,6 ha

Położenie administracyjne: woj. opolskie: powiat głubczycki – gmina Kietrz.

Łęgowe lasy dębowo-wiązowo-jesionowe

Obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Rozumicki Las jest jednym z najważniejszych ekosystemów leśnych na Śląsku Opolskim. Stan zachowania zbiorowisk roślinnych jest tu bardzo dobry, flora jest wyjątkowo bogata i naturalna. O wysokiej wartości przyrodniczej decydują dobrze wykształcone zbiorowiska oraz jedno z najbogatszych w Polsce stanowisk cieszynianki wiosennej Hacquetia epipactis.  Południowa i wschodnia granica obszaru przebiega skrajem kompleksu leśnego po granicy państwa. Las graniczy tu z wieloprzestrzennymi gruntami ornymi występującymi w Republice Czeskiej. Pozostałe granice, w obrębie kraju, przebiegają również wzdłuż granicy polno-leśnej. Teren stanowiący obszar Natura 2000 we wszystkich dostępnych źródłach historycznych opisywany i przedstawiany jest jako las. Nieznane są źródła historyczne wskazujące, że kiedyś teren ten był odlesiony. Stare mapy z XVI i XVII wieku pokazują, że stan lasów na Płaskowyżu Głubczyckim był bardzo zbliżony do dzisiejszego. Zakładać można, że przez ostatnie kilkaset lat Rozumicki Las miał podobną powierzchnię i był otoczony przez tereny rolnicze. Las Rozumicki jest izolowanym kompleksem leśnym położonym w południowej części Śląska Opolskiego na granicy z Republiką Czeską. Las porasta fragment wysoczyzny polodowcowej ze stropowo zalegającymi glinami lessopodobnymi i zwałowymi. Obszar charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem rzeźby terenu. Dominujące spadki wynoszą 10-15%, deniwelacje sięgają 15 m. Wysoczyzna rozcięta jest na terenie kompleksu leśnego głębokimi dolinkami.

 

Kwaśna dąbrowa

Przedmioty ochrony

Siedliska przyrodnicze:

9170 Grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny (Galio-Carpinetum, Tilio-Carpinetum)

9190 Kwaśne dąbrowy Quercetea robori-petraeae

91E0 Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion)

91F0 Łęgowe lasy dębowo-wiązowo-jesionowe (Ficario-Ulmetum)

 .

Opis przedmiotów ochrony w obszarze

Grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny

Jest to bardzo ważny pod względem fitosocjologicznym obszar, pokryty w dużym stopniu przez bardzo dobrze wykształcone zbiorowiska grądu subkontynentalnego Tilio-Carpinetum z większością taksonów charakterystycznych. Także pozostałe typy roślinności, a w szczególności łęg podgórski jesionowy Carici remotae-Fraxinetum oraz dębniak trzęślicowy Molinio arundinaceae-Quercetum są osobliwościami roślinności Polski o ponadregionalnym znaczeniu. Bogata jest także flora obszaru ponieważ występuje tu ok. 20 gatunków zagrożonych lub podlegających prawnej ochronie.

 .

.

Dla ciekawych:

….. jednym z cennych gatunków roślin występujących w Rozumickim Lesie jest cieszynianka wiosenna Hacquetia epipactis. Łacińska nazwa tej rośliny  pochodzi od nazwiska podróżnika i przyrodnika Baltazara Hacqueta, który uznawany jest za prekursora alpinizmu. Polska nazwa cieszynianki nawiązuje do legendy która głosi, że nasiona cieszynianki przyniósł na Śląsk Cieszyński w czasie wojny trzydziestoletniej ciężko ranny szwedzki żołnierz. Tuż przed śmiercią prosił miejscowych by woreczek z ziemią, który mu zawiesiła na szyi matka, wysypać na jego grobie. Zgodnie z tą historią pierwszą rośliną, która zakwitła na jego grobie była właśnie cieszynianka.

….. większość pięknie kwitnących roślin w siedlisku grądu pojawia się jeszcze przed rozwojem liści drzew. Rośliny takie nazywamy geofitami, ponieważ ich wczesny pojaw dostosowany jest do warunków świetlnych panujących w grądowym lesie. W okresie gdy liście drzew prawie całkowicie zabierają światło dzienne geofity przechodzą w stan spoczynku w organach podziemnych, takich jak kłącza, bulwy i cebulki.

….. na terenie obszaru Natura 2000 Rozumicki Las występuje stanowisko archeologiczne – cmentarzysko kurhanowe, datowane na okres wczesnośredniowieczny. Ponadto w granicach obszaru znajdują się nie objęte ochroną konserwatorską pozostałości okopów, prawdopodobnie pochodzących z okresu II wojny światowej.